orhan pamuk’un bavulu,dedemin radyosu…

dedemin radyosu vardı. harbiden karakutuydu. çok severdim o radyoyu.  haberleri dinlerdik.  ortaokullu yıllarımda  saddam kuveyte saldırmıştı galiba. sonra arada bir israile füze gönderirdi. dinlerdik dedemin radyosundan. radyoya hayretle bakardım. kim konuşuyor derdim böyle… bir ara babaannemin örgü şişiyle hoparlör kısmını delip içine bakmaya yeltendim iyi mi…
terete li günlerdi. sevdiğim şarkıları hatırlamaya çalışıyorum şimdi… fatih kısaparmak “karam, kaşı karam gözü karam sıla kokar…” diye söyler bende mırıldanırdım. ilhan iremi çok severdim.hangi şarkısıydı belki sazlıklardan havalanan şarkısı olabilir.”konuşamıyorum konuşamıyorum” kısmını çok severdim. birde kim vardı edip akbayram. “hava nasıl oralarda üşüyor musun… kar yağıyor saçlarına…” yeni türküyü de hatırladım şimdi. “telli telli şu telli turna sanma ki yaralı uçmaz bir daha… sakın çıkma patika yollaraaaa…” çocukluğumun ilk şarkıları. bu şarkılar kış günlerini hatırlatıyor daha çok. eve kapandığımız günler demek ki… yoksa yaz aylarında radyo ile ne işimiz olabilirdi ki… bizim dünyamız sokaklardı. o zamanlar asayiş berkemaldi, mahallemiz bizim sığınağımızdı…