“zaman beni sürükleyen bir nehir; ama nehir benim
beni parçalayan bir kaplan; ama kaplan benim
beni tüketen bir ateş; ama ateş benim
evren ne yazık ki gerçek
ben ne yazık ki borges’im”
*****
sevgili borges bu sana ilk mektubum, ama mektubu nereye göndereceğimi bilmiyorum.bilinen bir adresin yok elimde. elden teslim edeyim diyorum, o zaman da mektup ne kadar bende kalacak bilmiyorum.Arafta olabilir misin. bu çok önemli değil.önemli olan sana mektup yazıyor olmam. biliyor musun sevgili borges seni hiç okumadım. elimde Alef isminde bir öykü kitabın var. henüz okumadım. senin bir şiirin vardı Anlar isminde, herkes gibi bende çok sevmiştim o şiirini.İnsana durmadan ama hiç durmadan yaşama sevinci veriyor. bugün de Edebiyat Ortamı Dergisi’nde seninle ilgili bir tanıtım okudum. konferansların bantlardan çözülmüş ve kitaplaştırılmış, Şu Şiir İşçiliği adıyla. senin haberin yok. ilk müjdeyi ben vereyim dedim. en kısa zamanda alacağım kitabı. hatta diğer kitaplarını da tamamlayacağım. bu arada yazarlara ,şairlere kitap imzalatma gibi lükslerim yok bilesin. seni hiç okumadım Borges.benim için büyük kayıp mı acaba. ama hep farkındaydım büyüklüğünün. hatta senin hazırladığın Fantastik Edebiyat dizisini de biliyorum. neyse, günah çıkartıyormuşum gibi geldi ki beni yanlış anlama.geç kaldığıma seviniyorum. sakin, rahat, gençlik heyecanından uzak bir şekilde daha bilinçli okuyacağımı bilesin. lk kez bir yazara hatta büyük bir yazara mektup yazıyor olmanın acemiliğiyle, bitiriyorum mektubumu. selam ederim. mektubumu bizim yörenin önemli ve çok sevdiğim bir sanatçı olan orhan gencebayın bir şarkısında geçen şu dörtlükle bitiriyorum:
“sonsuzluğun sonu bugün
ayrılığın günü bugün
yaşanan en büyük derdin
yaşandığı gündür bugün”
