iş çıkışı saat 17:30… herkes gibi, yorgun bir hava üzerimde… dalgın dalgın eve doğru yürüyüşüm… tatilin gelmesine az kalmasını düşünmek, hangi sınıfta hangi konudayım, konuları bitirme düşüncesi, testlerin etütlerde dağıtılması… eve gideyim ayaklarımın altı yanıyor, bir uzansam, bu yaz da çevre düzenlemesi şehirde… sigara yasağı da nasıl uygulanacaksa, belki azaltırım… aaa yaşlı amcam, dükkanı açmış bu yaz da… sezonu açmış… pamuk şekerci…
yanından geçtim, bir süre durdum ve geri döndüm… amca bana bir tane yapsana dedim.
hocam hazır var olur mu?
yok fotoğraf çekmek istiyorum.
tamam dedi…
hayırdır niçin lazımdı
hatıra amca dedim…
içimde bir çocuksu hava…
iyi ki geri dönmüşüm… yorgunluğum ben eve gitmeden geçti gitti
ânı değerlendirmek diye söylenip dururuz ya
hah, onu yakaladım işte…
mutlu değilim…
huzurluyum…
veeee
hazır: afiyet olsun…
pamuk gibi 
eridi gitti… aynen düşündüğüm gibi oldu,
elime yüzüme bulaştırdım
bir güzel…
pamuk şekerimden geriye bu çubuk kaldı…
